Plaatsvinden: Dutch verb conjugation
plaatsvinden vond plaats plaatsgevonden
to take place, occur
/ˈplaːtsˌfɪndə(n)/
Conjugation of plaatsvinden
| Person | Present | Past | Perfect |
|---|---|---|---|
| ik | vind plaats | vond plaats | heb plaatsgevonden |
| jij, u | vindt plaats | vond plaats | hebt plaatsgevonden |
| hij, zij, het | vindt plaats | vond plaats | heeft plaatsgevonden |
| wij, jullie, zij | vinden plaats | vonden plaats | hebben plaatsgevonden |
- Past participle: plaatsgevonden, with hebben.
- Plaatsvinden is separable: in a main clause the prefix moves to the end, as in “ik vind plaats”. See where the prefix goes in other sentences.
Meaning in English
- to take place, occur
Remember plaatsvinden with Spreek
Spreek keeps the Dutch words you meet, article included, reviews them with you and then has you use them in a spoken conversation.
FreeiPhone
(opens in a new tab)